Jastrowie
Jastrowie
Jastrowie (niem. Jastrow) to miasto w woj. wielkopolskim, w powiecie złotowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Jastrowie. Przy uroczystych okazjach używana jest nazwa Królewskie Miasto Jastrowie. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. pilskiego.
Według danych z 31 grudnia 2009 miasto liczyło 8497 mieszkańców.
Położenie
Jastrowie jest położone na skraju doliny rzeki Gwdy nad rzeką Oską w sąsiedztwie wzgórz zwanych Pagórkami Jastrowskimi. Miasto położone jest w malowniczej okolicy: lasy, wzgórza, czyste jeziora, wszystko to tworzy wspaniałe warunki do wypoczynku czy połowu ryb. Jastrowie leży w północnej części woj.wielkopolskiego w powiecie złotowskim.
Miasto leży u zbiegu dróg krajowych i wojewódzkich:
- Droga krajowa nr 11 (Kołobrzeg – Koszalin – Piła – Poznań – Bytom)
- Droga krajowa nr 22 (Gorzów Wielkopolski – Elbląg)
- Droga wojewódzka nr 189 (Złotów – Jastrowie)
Komunikację autobusową w Jastrowiu i okolicach zapewnia lokalny oddział Przedsiębiorstwa PKS Wałcz. W Jastrowiu znajduje się stacja kolejowa.
Historia
Tereny obecnego miasta i gminy Jastrowie, to odwieczne tereny walk pomiędzy książętami piastowskimi z Wielkopolski, pomorskim rodem Gryfitów oraz margrabiami brandenburskimi. Założona w XIII lub XIV wieku mała osada nad Młynówką była wsią placową. Pierwsze wzmianki o miejscowości „Jastrobe” pochodzą z 1363 roku, w 1530 roku pojawił się po raz pierwszy zapis nazwy „ Jastrowo”. Według innej hipotezy założone zostały dwie wsie po obu brzegach Młynówki. W latach 1565 – 69 Polacy siłą wcielili maleńką osadę do swego Jastrowia. Za panowania Kazimierza Wielkiego państwo polskie wyparło z tych terenów Brandenburczyków i Jastrowie wraz z przyległościami znalazło się w silnym gospodarczo i politycznie starostwie ujsko–pilskim, które zostało wydzielone z powiatu wałeckiego w 1560 roku. Później utworzono tutaj m.